* از آثار ده روز ذوالفقاره.
* ایثار.
خدا فداکاری کرد
(فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ) كوثر: 2
احادیث: در صحیح و دیگران ، به اقتضای انس ، خداوند از او راضی است ، فرمود:
"پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ، دو قوچ ریش را قربانی کرد.

شرایط ایثار:
ایمنی در برابر خطاها.
(چهار نفر در قربانی های قربانی غیرقابل تفکیک هستند: برهنه بودن بین برهنه بودن آن ، و بیمار مریضی که بیماری خود را نشان می دهد ، و لنگ بین دنده های آن و شکسته شدن باورنکردنی)
• شروع زمان ذبح بلافاصله پس از نماز عید
حدیث) رسول خدا ، که دعای خدا و صلی الله علیه و آله فرمود:
"کسی که قبل از نماز ذبح می شود ، اما او را برای خود ذبح می کند ، و هر کس که پس از نماز ذبح می شود ، آئین های او برآورده می شود ، و سنت اهل سنت زده می شود.
• جایز است که قربانی از قربانی خود بخورد و از خویشاوندان و همسایگان خود راهنمایی کند و به فقیر و نیازمندان صدقه دهد.
• خداوند می گوید:
(فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ) حج: (28)
و هر کس می خواهد فدا کند ، اجازه دهد مو ، ناخن و پوست خود را نگه دارد ، به این معنی که با دیدن هلال ذو الحجه تا زمانی که فداکاری خود را انجام ندهد ، چیزی از او نمی گیرد.
حدیث (به اقتضای ام سلامه): پیامبر خدا ، که دعای خدا و سلام الله علیه است ، فرمود:
 "وقتی دهم وارد شده است و یکی از شما می خواهد قربانی کند ، آنگاه او به موهای خود و نه انسان خود دست نمی زند." روایت شده توسط مسلمان.

فضل حدیث:
برای کسی که می خواهد فدا کند از این سه چیز - مو ، ناخن و پوست - تا زمانی که فداکاری خود را انجام ندهد جایز نیست.
و امام احمد رفت ، و خودداری از این امور واجب است
و حضار رفتند: فقط از آن متنفر باشند
و حرف اول: احتمالاً با شواهدی وجود دارد که رسول آن را حرام کرده است و اصل اساسی این است که حرام است
• کسی که می خواهد قربانی کند ، کسی است که باید خودداری کند ، اما اگر خانواده خود را با او در میان بگذارد ، مجبور نیستند از آن خودداری کنند.
• به همین ترتیب ، اگر شخص دیگری آن را فدا کند ، عامل دیگر نباید از گرفتن این کارها خودداری کند زیرا او یک وکیل است ، اما کسی که هست و کسی است که باید خودداری کند.
• و هرکسی که بخواهد قربانی کند تا نیکی ها را شانه زده و لمس کند ، اما از این سه چیز جلوگیری می شود.
• این یک اشتباه معمول است که برخی مردگان را قربانی می کنند و زندگی را رها می کنند ، با دانستن اینکه در مورد حق زندگی نسبت به مرده اطمینان بیشتری دارند مگر اینکه اراده باشد.